Adobo

happiness

Nakangiti kong pinagmamasdan ang magana niyang pagkain. Paborito niya kasi ang adobong sitaw na inihain ko para sa aming pananghalian. Inani ko iyon mula sa munti naming gulayan sa aming likod-bahay. Nag-aagaw ang alat, tamis at asim. Medyo maanghang. Tuyung-tuyo ang sabaw. Malutong pa ang gulay. Batid kong masarap kahit walang ibang sahog kundi dinikdik na tsitsaron.

Maligaya na kami sa ganito. Nakatira kami sa pawid. Katre ang aming higaan. Kumakain naman ng tatlong beses isang araw. Iyon nga lang, madalas na adobong sitaw lang ang ulam. Ngunit ‘di bale…

“Ikaw naman ang pinakamasarap na magluto ng adobong sitaw sa sitiong ito,” madalas ding puri ng aking kabiyak sa akin.

Maghapon siyang nagtatrabaho sa bukid habang ako naman ay naiiwan lamang sa aming kubo. Salamat na lang sa aking taniman ng gulay at hindi naman ako naiinip kahit wala pang batang mapaglilibangan sa bahay.

Pinagmasdan kong muli ang lalaking pinakasalan ko apat na taon na ang nakalilipas. Pawisan ang mukha, sunog sa araw ang balat at batak ang katawan. Simpleng buhay lamang ang kaya niyang ialay sa akin ngunit wala akong nadaramang pagsisisi. Maligaya ako. Kuntento. Payapa ang pag-iisip.

Sunud-sunod ang ginawa niyang pagsubo at napapapikit pa habang nilalasap ang simpleng pagkain.

“Dahan-dahan,” nakangiting sabi ko habang dinudulutan siya ng malamig na tubig.

“Bakit ayaw mo pa akong saluhan?” baling niya sa akin.

Bahagya akong natigilan. Sinilip ko ang aking kaliwang hintuturo na kanina ko pa itinatago sa ilalim ng aming kawayang hapag. Medyo nangingitim na ang dugong naiwan sa labi ng sugat nito. Nakuha ko habang naghihiwa ng sibuyas para sa pagluluto. Medyo mahapdi ngunit ‘di pa rin kayang pantayan ang ligayang dulot ng pagsisilbi ko sa lalaking nasa aking harapan.

Inabot ng aking kanang kamay ang bandehado ng kanin at ulam. Nakangiti kong sinimulan ang pagkain habang ang kaliwa kong kamay ay nasa ilalim pa rin ng hapag na kawayan. #

Advertisements

3 Comments (+add yours?)

  1. pinoytransplant
    Feb 16, 2016 @ 12:58:57

    May iba pa lang lahok yung adobo, kaya mas masarap. Adobong sugat?

    By the way, thanks for the follow. Keep on writing.

    Like

    Reply

  2. Trackback: [Writers Write] Kalipunan ng Maiikling Kwento Vol. 1 | Tagalog Dito

Comment-comment din 'pag may time!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

AHJUMMAMSHIES

Saving Lives through K-Dramas

Doctor Eamer

PAG-IBIG ATBP.

geek god review

Annoying reviews and commentaries about anything geeky. Name it and we'll annoy you.

NAY

Wanders. Thoughts. Experiences.

The Jologs Chronicle

Helping you in the journey called -- LIFE

Mausolea Cirri

In here, I shall free all my thoughts locked up inside me.

ItsDlynFandiño

Let me share my thoughts and have my own limelight in this thing called writing. *winks with unicorns and rainbows*

Writer wanna be

Whenever we’re writing we are entering a different world, a world in which we can be free to express everything we want to say, a world where we can be everything we want to be. We just need to tickle our imagination.

Leon's daughter

Fascination is viral, infect with caution

Mariah Miranda

Beyond words, my heart

ladyleemanila

a girl in fringe, pretty in red

The Peps

The story continues ...

Louie Jon A. Sánchez

Poet, Teacher, Television Scholar, Filipino

Spilling Ink

Express the feelings through words, turn imagination into real picture