Dalaw

loneliness

Ang lakas ng ugong ng aircon pero mainam na rin iyon kaysa naman mabingi ka sa katahimikan. Nakababaliw na ang matinding pagkainip na iyong nararamdaman. Wala man lang kasing TV o ‘di kaya ay radyo sa silid ng ospital na ‘yon. Lowbat pa ang iyong cellphone at bagaman at dala mo ang iyong charger ay ipinagbabawal naman ang pagsasaksak sa kuryente ng kahit anong gadget. Napakahusay.

OA na kung OA pero kundi dahil sa ugong ng aircon na ‘yon ay bumigay na marahil ang iyong katinuan. Kundi man ay iisipin mong may ‘di ka pangkaraniwang kakayahan dahil sa halos marinig mo na ang tik-tak ng relos na nakasabit sa dingding, ang pagpatak ng iyong swero o kahit ang sarili mong paghinga.

Iginala mo ang iyong mata sa kabuuan ng munting silid. Putim-puti. Mula kisame hanggang sa dingding hanggang sa sahig. Habang tumatagal ang pagtitig mo sa maputlang pader ay tila lumilinaw naman ang imahe ng mga nang-aasar na bibig. Tinatawanan ka. Pero batid mong hindi ka pa nababaliw. Kinumpirma sa iyo ng doktor na ang sakit mo ay malayo sa bituka higit lalo na sa utak.

Ang humahalong amoy ng alkohol sa hangin ay isa pang parusa sapagkat ipinapaalala nito ang masasakit na duro ng mga heringgilya sa iyong balat. Ahhh, hindi talaga para sa iyo ang amoy ng mga ospital. Pilit na lumilitaw ang ‘di kaaya-ayang imahe ng mga dumudugong sugat, naghihingalong mga pasyente o ‘di kaya ay mga patay na katawan sa iyong isip. Heh. Sinaway mo ang utak mo sa pag-iisip ng anu-ano dahil malamang ay talagang mabaliw ka na kahit na matino kang ipinasok sa ospital na ‘yon.

Umingit ang pintuan at dahan-dahan itong bumukas. Nurse na naman kaya? O doktor? Sumungaw ang tatlong mga ‘di pamilyar na tao. Ay, dalaw.

“Sa kanya na naman?” mahinang sabi mo saka palihim na sumimangot. Madalas na tila may reunion sa silid dahil sa pagdating ng mga bisita ng isa pang pasyenteng kasama mo.

Nagtalukbong ka ng kumot at nakiramdam. Umaasa kang ang susunod na magbubukas ng pinto ay dalaw mo naman. #

Advertisements

1 Comment (+add yours?)

  1. Trackback: [Writers Write] Kalipunan ng Maiikling Kwento Vol. 1 | Tagalog Dito

Comment-comment din 'pag may time!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

AHJUMMAMSHIES

Saving Lives through K-Dramas

Doctor Eamer

PAG-IBIG ATBP.

geek god review

Annoying reviews and commentaries about everything geeky. Name it and we'll annoy you.

ktsmads

point of view.

The Jologs Chronicle

Helping you in the journey called -- LIFE

Mausolea Cirri

In here, I shall free all my thoughts locked up inside me.

ItsDlynFandiño

Let me share my thoughts and have my own limelight in this thing called writing. *winks with unicorns and rainbows*

Writer wanna be

Whenever we’re writing we are entering a different world, a world in which we can be free to express everything we want to say, a world where we can be everything we want to be. We just need to tickle our imagination.

Leon's daughter

Fascination is viral, infect with caution

Mariah Miranda

Beyond words, my heart

ladyleemanila

a girl in fringe, pretty in red

The Peps

The story continues ...

Louie Jon A. Sánchez

Poet, Teacher, Television Scholar, Filipino

Spilling Ink

Express the feelings through words, turn imagination into real picture