Job Interview

first time

Dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug.

Parang tinatambol ang puso ko. Ewan kung dahil ba sa first time kong humarap sa isang job interview o dahil dito sa morenong tsinitong lalaki na katabi ko. ‘Di naman kagwapuhan pero hanep sa lakas ng dating. Aplikante ring gaya ko. Okay na sana kaso mukhang ‘di marunong ngumiti. Ahhh, baka naman kinakabahan din.

Kung alam ko lang na may makakasabay akong ganito kagwapo ‘di sana’y naghanda ako nang husto. Teka, naghanda? Muntik na akong matawa. Hindi pa ba paghahandang matatawag itong gayak ko? Naka-three-piece corporate suit lang naman ako. Naka-heels. May hawak na folder kung saan nakaipit ang aking resume at iba pang mga papeles. Pinalantsa ko pa ang buhok ko. Sablay nga lang sa makeup dahil naghulas na. Ang init ba naman sa bus na sinakyan ko paluwas ng Maynila.

Pasimple kong sinulyapan ang morenong tsinitong lalaki na katabi ko. Naka-jeans at polo shirt lamang ito. Nakasapatos at may hawak ding folder. Nakakahiya talaga. Bihis na bihis ako samantalang itong mga katabi ko…

Hmmm, ano kayang pangalan niya? Saan kaya siya nag-aral? Ilan taon na kaya siya? Ano kayang apply niya rito? At ang pinakamahalagang tanong sa lahat… may girlfriend na kaya siya? Talaga naman, girlfriend na niya agad ang pinoproblema ko eh, ni hindi nga niya ako tinitingnan. Naiinitan siguro siya sa suot ko.

“Miss… Hoy, miss,” sabi ng morenong tsinitong lalaki na kanina ko pa pala tinititigan.

“Ha? Ako?” gulat ko pang tanong sa kanya.

Tumango ito. “Kanina ka pa tinatawag. Ikaw na susunod na i-interview-hin.”

“Ay, oo. Oo nga. Thank you,” patalikod na talaga ako nang bigla akong humarap ulit sa kanya. “Ay, ano… Ahm, ano ngang name mo?” diretsong tanong ko sa kanya.

Napangiti siya na nauwi sa bahagyang pagtawa. “Niko,” sabi niya sabay lahad ng kamay. “Ikaw?”

“Lucille,” sagot ko saka inabot ang kamay niya. “Sige, ha.”

“Sige, good luck.”

“Thanks. Good luck din mamaya.”

Tumango siya, ngumiti sa akin.

“Sana makapasa ako sa interview!” sabi ko sa aking sarili. “At sana, siya rin…”

Tatlong taon na pala ang nakalilipas. Nakapasa ako sa job interview na iyon. Nakapasa rin siya. At magka-department pa kami! Kinuha niya ang cellphone number ko. Regular na kaming magka-text at magkausap sa telepono simula noon. Nakakakilig. Masarap sa pakiramdam. Hanggang sa dumalaw na siya sa bahay at nagpakilala sa mga magulang ko. Paminsan-minsan lang noong umpisa hanggang sa dumalas na nang dumalas.

Ano na kami ngayon?

Dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug-dug.

Kinakabahan na naman ako. Lagi na lang tuwing titingnan ko siya. Lagi na lang tuwing titingnan niya rin ako. Para bang noong una ko siyang nakita. Para bang gustung-gusto ko pa rin siyang kilalanin kahit kilalang-kilala ko na siya ngayon. Ang dami-dami ko pa ring gustong matuklasan sa kanya kahit na halos kabisado ko na ang lahat ng mga paborito, ayaw, talento at takot niya.

“Miss… Hoy, miss, nakatitig ka na naman po sa akin,” biro niya.

“Ay, hindi kaya,” pagtanggi ko naman sa pang-aalaska niya sa akin.

Tumawa siya at tatalikod na talaga para bumalik sa kanyang office table nang bigla siyang humarap ulit sa akin.

“Ano ngang name mo?”

“Baliw ka talaga. Lucille!” sagot ko dito para lang matapos na ang kanyang pang-iinis.

“Ahhh, Lucille… Love you!” bulong niya sabay takbo.

Napangiti ako saka bumulong sa hangin.

“Love you, too, Niko…” #

Advertisements

39 Comments (+add yours?)

  1. Trackback: [Writers Write] Kalipunan ng Maiikling Kwento Vol. 1 | Tagalog Dito
  2. shiemojica
    Feb 29, 2016 @ 06:56:39

    nakakakilig naman!!!! 😀

    Liked by 1 person

    Reply

  3. branenosekai
    Feb 29, 2016 @ 08:27:30

    Ang ikli lang niya pero kinilig ako :3 Ang cute ni Lucille!

    Liked by 1 person

    Reply

  4. senga
    Feb 29, 2016 @ 10:55:55

    haha. amazing story by an amazing writer. a million thumbs up 🙂

    Liked by 1 person

    Reply

  5. sikseutin
    Mar 01, 2016 @ 22:06:21

    wahhhh ilang oras lang tulog ko kaya lalo akong kinilig hahaha buti pa si lucille… :))

    Liked by 1 person

    Reply

  6. justlynne21
    Apr 04, 2016 @ 08:06:03

    nominated you on sunshine blogger awards.:) visit my blog. thanks.

    Liked by 1 person

    Reply

  7. unjellanera
    Apr 26, 2016 @ 03:14:32

    Nakakakilig!! ❤

    Like

    Reply

  8. recvpiamonteikay27
    Mar 17, 2017 @ 09:30:20

    waaaahhhh nakakakilig naman yun. kulet ni niko ah! charot charot!

    Like

    Reply

Comment-comment din 'pag may time!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

AHJUMMAMSHIES

Saving Lives through K-Dramas

Doctor Eamer

PAG-IBIG ATBP.

geek god review

Annoying reviews and commentaries about everything geeky. Name it and we'll annoy you.

ktsmads

point of view.

The Jologs Chronicle

Helping you in the journey called -- LIFE

Mausolea Cirri

In here, I shall free all my thoughts locked up inside me.

ItsDlynFandiño

Let me share my thoughts and have my own limelight in this thing called writing. *winks with unicorns and rainbows*

Writer wanna be

Whenever we’re writing we are entering a different world, a world in which we can be free to express everything we want to say, a world where we can be everything we want to be. We just need to tickle our imagination.

Leon's daughter

Fascination is viral, infect with caution

Mariah Miranda

Beyond words, my heart

ladyleemanila

a girl in fringe, pretty in red

The Peps

The story continues ...

Louie Jon A. Sánchez

Poet, Teacher, Television Scholar, Filipino

Spilling Ink

Express the feelings through words, turn imagination into real picture