Homecoming

bitterness

Halos malunod ka na sa mga papuring naririnig mo mula sa mga dati mong kaklase noong high school. Kesyo wala raw halos nagbago sa ‘yo, ang puti-puti mo na, ang seksi-seksi pa at pang-Creamsilk commercial ang iyong buhok.

Nangingiti ka habang ninanamnam ang mga papuring iyon. Totoo man o hindi ang mga ito ay wala kang pakialam. Isang buwan mula nang malaman mo ang tungkol sa homecoming ninyong magkakaklase ay talagang pinaghandaan mo na ito. Gusto mong maging magandang-maganda ka. Gusto mo rin namang muling makasama ang mga dati mong kaklase dahil kahit papaano’y nasasabik ka sa kanila. Pero may isang tao ka talagang gustung-gustong makita. Isang taong hinding-hindi mo makalilimutan. Isang taong nagmarka nang sobrang lalim sa iyong puso. More

Advertisements

Sinusundan ba tayo ng buwan?

moonlight

Madalas kong itanong noong bata pa ako, “Sinusundan po ba tayo ng buwan? Bakit parang hinahabol niya tayo? Bakit parang lagi siyang nakasilip sa atin? Bakit parang lagi siyang nakabantay?”

Parang naririnig ko pa ang mga pagtawa mo sa mga biro ko. Kahit nga ang mga ngiti natin, naririnig ko. Nananahan sa tenga ko ang mga kwento mo. Paulit-ulit kong naririnig, parang sirang plaka. Kung paano kang napagod sa trabaho. Kung paanong matiyaga mong hinintay ang pagsapit ng alas kwatro ng madaling-araw para magkita tayo. Sa paborito nating lugar. Doon sa payapa. Doon sa silong ng liwanag ng buwan. More

Huwag Mo Sanang Ipagkamali ang Pagtatampo Ko sa Galit

Nais kong malaman mo
ang ipinagkaiba
ng taong nagagalit
sa taong nagtatampo.

Hindi nagagalit ang isang taong
matiyaga pa ring naghihintay
sa mga dahilan mo’t paliwanag
sa kung bakit bigla ka na lamang naglaho
tangay ang inyong pag-ibig at mga pangako.

Hindi nagagalit ang isang taong
buong tapang ka pa ring ipinagtatanggol
sa mga taong nagbigay na sa’yo ng hatol
at walang pagod pa ring lumalaban
sa giyerang tila ikaw ang unang sumuko.

Hindi nagagalit ang isang taong
binibilang ang bawat mong sulyap,
umaasa pa rin at nakikiusap
na sana’y malagyan na ng bantas
ang mga nabitin ninyong pangungusap.

Hindi nagagalit ang isang taong
naniniwala pa rin sa’yong kabutihan
at kumakapit pa rin sa alaala ng nakaraan
sa kabila ng nagsusumigaw na katotohanang
naduwag ka kaya mo siya biglang binitawan.

Maniwala ka—
hindi nagagalit ang taong iyon.

Kaya’t huwag ka nang mag-atubili,
yapusin mo siya nang buong higpit,
lunurin mo siya sa nasasabik mong mga halik
hanggang sa ang tampo niya’y malusaw sa init
ng lumalagablab ninyong pag-ibig.

Iyon lamang ang hinihintay niya.
Iyon lang, wala nang iba pa.

Sapagkat nais niyang malaman mo—
hindi siya nagagalit;
siya lamang ay nagtatampo. #

Kung

romance in two sentences

grabbed from Writers Write

Pumihit na ako patalikod nang hindi ko na kayanin pang bilangin ang bawat hakbang niya papalayo sa akin, sa aming pag-ibig, at sa aming mga pangako. Ngunit, ang hindi ko alam at kailanman marahil ay hindi ko na malalaman pa ay nang simulan naman niyang bilangin ang mga hakbang ko papalayo.

If

I turned my back when I couldn’t bear anymore counting his steps away from me, from our love, from our promises. But what I didn’t know and probably will never ever know is when he started counting my steps away from him.

Lunes, Biyernes

Ang hilig nating maghabol
at ipagsiksikan ang ating mga sarili
sa mga naggigitgitang bus sa kahabaan ng EDSA.
Parang mga tangang naghihintay
sa hindi umuusad na trapik.
Umaasa na sana’y
may magparaya ng upuan
dahil ang sakit-sakit na,
manhid na manhid na,
wala ng maramdaman
at malapit na malapit ng sumuko
ang ating mga binti.
Paulit-ulit pa ring iniintindi
ang mga kapwa pasaherong
nakasasakit.
Nagtitiis kahit
madalas mapako ang mga pangakong
magbabago na raw ang lagay ng trapik.
Pero hindi bale,
at least ang mga bus sa EDSA
Lunes at Biyernes lang
kung magpahabol, magpahintay at magpaasa.

Edsa Traffic

larawan mula sa Google

Gusto ko ang aninong iyon

anino

larawan mula sa Google

may isang aninong
bigla na lang lumutang
mula sa kumpol ng mga aninong
dati ko pa tinititigan

tila magnetong
sa kanya na lamang napako
ang aking paningin

pilit kong hinanap
ang kakaiba,
ang kapuna-puna,
ang kabigha-bighani
sa aninong iyon
ngunit, wala

sapagkat ito ay pangkaraniwan,
simpleng-simple,
gaya rin lamang ng lahat

kaya naman ipinagtataka ko
kung bakit ito ang laging inaapuhap
ng aking mga mata

kung bakit kaydali nitong
napakakalma ang aking isip
kung bakit walang kahirap-hirap nitong
napakakabog ang aking dibdib

hindi ko alam
at hindi na baleng
hindi ko na malaman pa
sapagkat sapat na
na batid kong gusto ko
ang aninong iyon

#

[Tampok] Pag-ibig Alinsunod sa Pakete ng Tide Ultra

tide

larawan mula sa Google

sabi ko

ayaw kong maglaba sa gabi
hindi ko alam kung bakit

siguro’y ayaw kong makitang
nakasungaw ang bituin sa ulap
at pinapanood ang bawat kong kusot

pero hindi kagabi—
ang totoo
naglaba ako

sinamantala ko ang pangungulimlim
ng bituin sa nangingilid na ulap

at natitiyak ko
maputi ang aking nilabhan
sinunod ko yata ang bawat instruksyon
sa likod ng pakete ng tide ultra:

1. kunin sa timba ang damdaming
matagal nang ibinabad

2. kusutin nang mabuti
pabulain
pabulain upang matiyak na
natatakpan na ng bula
ang mga salitang noon pa sana sinabi

3. at dahil nahuli na sa sikat ng araw
na siyang pagkukulahan,
lagyan na lamang ng clorox
upang kumupas at walang makakita
sa mantsa ni Eros

4. banlawan
maraming banlaw
at tiyaking maisama sa tubig
ang mga sentimiyento
at panghihinayang

5. ibuhos sa kanal ang tubig
upang makapagtago sa burak
ang mga pagsinta

6. isampay sa mahanging lugar
ang nilabhang damdamin
pabayaan itong makahinga
matagal na rin namang
naikubli ito sa baul

Pagmumuni pagkatapos…

napigaan ko na ang damit
mariin
nakalimutan ko nga lamang
pigaan ang tubig sa aking mata

paalam muna
samantala’y magpapatuyo muna ako—
ng damit
ng mata

sana’y walang makakita

salamat sa pakete ng tide ultra

Akda ni Gilbert M. Sape

Previous Older Entries

AHJUMMAMSHIES

Saving Lives through K-Dramas

Doctor Eamer

PAG-IBIG ATBP.

geek god review

Annoying reviews and commentaries about anything geeky. Name it and we'll annoy you.

NAY

Wanders. Thoughts. Experiences.

The Jologs Chronicle

Helping you in the journey called -- LIFE

Mausolea Cirri

In here, I shall free all my thoughts locked up inside me.

ItsDlynFandiño

Let me share my thoughts and have my own limelight in this thing called writing. *winks with unicorns and rainbows*

Writer wanna be

Whenever we’re writing we are entering a different world, a world in which we can be free to express everything we want to say, a world where we can be everything we want to be. We just need to tickle our imagination.

Leon's daughter

Fascination is viral, infect with caution

Mariah Miranda

Beyond words, my heart

ladyleemanila

a girl in fringe, pretty in red

The Peps

The story continues ...

Louie Jon A. Sánchez

Poet, Teacher, Television Scholar, Filipino

Spilling Ink

Express the feelings through words, turn imagination into real picture